AwareAwake

Ik was met twee vrienden op een vliegveld wachtende op onze koffers. Na 11 uur in een vliegtuig hebben rondgebracht, voelde ik behoefte om te rekken en strekken. Destijds was ik vaak aan het oefenen om op m'n hoofd te staan. Dus dat ging ik daar ook ter plekke oefenen. De andere aanwezige reizigers waren ongeroerd, ze leken het niet op te merken. Een van mijn vrienden maakte er later nog een opmerking over. "Ja, maar jij gaat op je hoofd staan op het vliegveld, dat zou ik niet durven." En dat zette me een beetje aan het denken. Kinderen kunnen gemeen zijn. Wanneer een kind een ander probeert te kwetsen zal hij iets zeggen wat schaamte oproept. "Ja, jij hebt kort haar, en jullie hebben geen televisie thuis!" Of iets dergelijks. Als kind kan dit pijn doen. We kijken immers naar buiten voor goedkeuring, we zijn sociale wezens. Als zoogdier ben je afhankelijk van je familie en tribe-genoten om te overleven. We zijn vanaf geboorte geprogrammeerd om op zoek te gaan ...

Elke generatie krijgt gewoontes en ideeën mee van de vorige generatie. Als de geschiedenis ons iets laat zien, dan is het wel dat hoe de mens dit universum begrijpt voortdurend evolueert. Eerst was de aarde plat, toen werd hij rond. Toen elektromagnetisme werd ontdekt kwam er een geheel nieuwe dimentie bij de menselijke ervaring. Met de introductie van relativiteit, en later kwantum mechanica, bleek het absurde waar te zijn, en de waarheid absurd. "Truth is stranger than fiction", herhaalde men vaak in die tijd. Wanneer een evolutie in ons denken gaat plaatsvinden is niet te voorspellen, maar wanneer hij is gebeurt is het achteraf vaak zichtbaar. Evolutie vindt voortdurend plaats op vele vlakken, en een in het bijzonder die ik wil uitlichten is op het gebied van dom zijn. Namelijk: je mag dom zijn. Wat betekent dat? Dat klinkt nogal vaag. Vroeger, in Nederland, sprak men over slim en dom als lineair begrip. De ene persoon kon slimmer of dommer zijn dan de andere. In de ...