Zomer 2018. Ik vrijwillig in de keuken op Eigentijds Jongeren Festival. Een 7-daags festival, met spiritualiteit en verbinding als thema, met 250 mensen in de natuur.
De sfeer is gigantisch fijn, iedereen is vrolijk. Precies zoals het een festival betaamt natuurlijk. Na enkele dagen komen er steeds meer wespen op de voedselresten af. Binnen enkele dagen vliegen er honderden wespen in en rondom de keuken en gezamenlijke eettafel. Ons 'Kunnen-zijn-met-wat-er-is' vermogen wordt op de proef gesteld. Sommige mensen worden gestoken. De koks komen met een plan: er worden een tweetal wespenvallen neergezet. Dit gaat zo twee dagen door. Het knaagt aan mij. Ik word boos en verdrietig. Ik besluit mijn visie te delen. Hoe het voor mij voelt is dat wanneer we als mens een probleem hebben dat we de oplossing buiten onszelf zoeken. "We hebben ergens last van.. dus het moet weg. " Wat in dit geval betekent: dood. In plaats van dat we op zoek gaan naar een compromis, of op de oplossing bij onszelf zoeken. Er wordt niet veel aandacht besteedt aan mijn overwegingen. Later deel ik het met anderen en vind ik een gelijkgestemde. Hij noemt de boosheid ook. Tranen springen in mijn ogen. Dit gaat voor mij niet meer alleen deze wespen. Dit gaat over alle dieren en planten die lijden en geleden door de invloed hebben van mens' gemakzucht en hebzucht. Dit gaat om onze houding ten opzichte van het leven om ons heen. Een van de doelen van dit festival is een toon te zetten voor de toekomst. Door samen te komen en leven op een manier die ons goed doet, die we graag zouden willen delen met de hele mensheid. Kunnen we een fijnere oplossing vinden voor de wespen? En daarmee voor de toekomst van de mens? Om te oefenen te leven in harmonie. Om het in het klein te oefenen, zodat het vanuit daar kan verspreiden naar de gehele mensheid. Het onderwerp komt nog een keer ter sprake in de keuken, dit keer is er meer gehoor voor een vreedzamere oplossing. En die oplossing komt.. iemand komt met het idee om een wespenrestaurant te plaatsen ipv een wespenval. We verzamelen de meest zoete dingen (appelschillen, jam, stroop), en leggen dit ongeveer 4 meter van de keuken af in het gras. Dit werkt. De wespen gaan naar het wespenrestaurant, en vele wespen verlaten de keuken. Ook zorgen we er voor dat er minder etensresten open en bloot liggen. Festival gangers delen dat ze voelen dat ze worden uitgenodigt om niet in paniek te raken wanneer de wespen dichtbij komen, om te leren in de situatie te ontspannen. Het aantal klachten over de wespen daalt. En dat zonder ze te vermoorden! Hoera!
Bijzonder om te zien wat de natuur ons te bieden en te leren heeft.
De sfeer is gigantisch fijn, iedereen is vrolijk. Precies zoals het een festival betaamt natuurlijk. Na enkele dagen komen er steeds meer wespen op de voedselresten af. Binnen enkele dagen vliegen er honderden wespen in en rondom de keuken en gezamenlijke eettafel. Ons 'Kunnen-zijn-met-wat-er-is' vermogen wordt op de proef gesteld. Sommige mensen worden gestoken. De koks komen met een plan: er worden een tweetal wespenvallen neergezet. Dit gaat zo twee dagen door. Het knaagt aan mij. Ik word boos en verdrietig. Ik besluit mijn visie te delen. Hoe het voor mij voelt is dat wanneer we als mens een probleem hebben dat we de oplossing buiten onszelf zoeken. "We hebben ergens last van.. dus het moet weg. " Wat in dit geval betekent: dood. In plaats van dat we op zoek gaan naar een compromis, of op de oplossing bij onszelf zoeken. Er wordt niet veel aandacht besteedt aan mijn overwegingen. Later deel ik het met anderen en vind ik een gelijkgestemde. Hij noemt de boosheid ook. Tranen springen in mijn ogen. Dit gaat voor mij niet meer alleen deze wespen. Dit gaat over alle dieren en planten die lijden en geleden door de invloed hebben van mens' gemakzucht en hebzucht. Dit gaat om onze houding ten opzichte van het leven om ons heen. Een van de doelen van dit festival is een toon te zetten voor de toekomst. Door samen te komen en leven op een manier die ons goed doet, die we graag zouden willen delen met de hele mensheid. Kunnen we een fijnere oplossing vinden voor de wespen? En daarmee voor de toekomst van de mens? Om te oefenen te leven in harmonie. Om het in het klein te oefenen, zodat het vanuit daar kan verspreiden naar de gehele mensheid. Het onderwerp komt nog een keer ter sprake in de keuken, dit keer is er meer gehoor voor een vreedzamere oplossing. En die oplossing komt.. iemand komt met het idee om een wespenrestaurant te plaatsen ipv een wespenval. We verzamelen de meest zoete dingen (appelschillen, jam, stroop), en leggen dit ongeveer 4 meter van de keuken af in het gras. Dit werkt. De wespen gaan naar het wespenrestaurant, en vele wespen verlaten de keuken. Ook zorgen we er voor dat er minder etensresten open en bloot liggen. Festival gangers delen dat ze voelen dat ze worden uitgenodigt om niet in paniek te raken wanneer de wespen dichtbij komen, om te leren in de situatie te ontspannen. Het aantal klachten over de wespen daalt. En dat zonder ze te vermoorden! Hoera!
Bijzonder om te zien wat de natuur ons te bieden en te leren heeft.
Reacties
Een reactie posten